„Okulary Tuwima” – czyli konkurs recytatorski w PCE (filmik)
Rok 2013 był poświęcony w całości twórczości Juliana Tuwima. W związku z tym zakończyliśmy go konkursem recytatorskim na temat wierszy tego znanego poety. Uczniowie kółka dziennikarskiego - „Laptopowcy” , a także z zajęć z WOK-u, przygotowali utwory powszechnie znane, które miały przenieść wszystkich w czasie do okresu ich dzieciństwa.
Ptasie radio
„Halo, halo! Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju,
Nadajemy audycję z ptasiego kraju.
Proszę, niech każdy nastawi aparat,
Bo sfrunęły się ptaszki dla odbycia narad:”
Warto jednak zaznaczyć, że była to prawdziwa podróż w czasie , gdyż pedagog szkolny z PCE – p. Aleksandra Motas – dostarczyła w tym dniu książki: „Słoń Trąbalski” – J. Tuwim, wyd. w 1953 roku przez „Naszą Księgarnię”, a także „Lokomotywę” – J. Tuwima, Warszawa 1953, wyd. przez „Naszą Księgarnię”. Wicedyrektor szkoły D. Milewska- Biały zaprezentowała wolumin z Wierszami Juliana Tuwima tłumaczonymi na język kaszubski przez Tomk Fopka. Dodamy jeszcze, że młodzi ludzie, którzy znają wiersze poety jeszcze od swoich rodziców, zapragnęli 15.01.2014 roku , zaprezentować je w sposób nietypowy, gdyż uważają, że tylko takie interpretacje zapadają w sercach Czytelników.
Lokomotywa
„Stoi na stacji lokomotywa,
Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:
Tłusta oliwa.
Stoi i sapie, dyszy i dmucha,
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Uch - jak gorąco!
Puff - jak gorąco!
Uff - jak gorąco!”
Uczestnicy konkursu otrzymali pamiątkowe dyplomy, książki, ulotki z życiorysem Juliana Tuwima. Dodatkowo wręczono uczniom ramki do zdjęć zaprojektowane w stylu prowansalskim.
Konkurs odbył się w multimedialnej czytelni PCE.
Organizatorzy „Lokomotywy Tuwima”:
- wicedyrektor – D. Milewska-Biały
-pedagog szkolny – Aleksandra Motas
- n-l bibliotekarz – Sylwia Skroś
Kotek
„Miauczy kotek: miau!
- Coś ty, kotku, miał?
- Miałem ja miseczkę mleczka,
Teraz pusta jest miseczka,
A jeszcze bym chciał.”
Julian Tuwim - „Autor tekstów kabaretowych, rewiowych i librecista oraz autor tekstów politycznych. Współautor i redaktor pism literackich i satyrycznych („Skamander”, Wiadomości Literackie, Cyrulik Warszawski). Tłumacz literatury rosyjskiej, m.in. Aleksandra Puszkina (Jeździec miedziany, Połtawa), W. Majakowskiego (Obłok. w spodniach). Autor popularnych wierszy dla dzieci, m.in. Lokomotywa, Ptasie radio, Pan Hilary, Słoń Trąbalski, Bambo. Bibliofil i kolekcjoner kuriozów (Czary i czarty polskie, Pegaz dęba, Cicer cum caule).
Znany był ze swojego specyficznego humoru objawiającego się bystrością umysłu i świeżością. Świeżości tej szukał najczęściej w języku – głównym orężu modernizmu, a szczególnie postmodernizmu. Swe badania językowe rozpoczął od nauki esperanto jeszcze w latach gimnazjalnych. Tłumaczone na esperanto wiersze Staffa, a także Testament mój (Mia testamento) Juliusza Słowackiego i inne wiersze zostały opublikowane na łamach Esperantysty Polskiego (Pola Esperantisto). W późniejszych badaniach nad językiem tworzył neologizmy. Podobnie jak B. Leśmian, A. Wat i S. Młodożeniec, tworzył tak zwany język pozarozumowy (zaum), którego poznanie miało być aprioryczne i zgodne ze skojarzeniami każdego odbiorcy. Próby te wyraził w Słopiewniach.” – Wikipedia - Twórczość
Filmik: http://youtu.be/leDGfTV0Tn0
Sylwia Skroś